Tusrystyka i rekreacja

Stacje turystyczne

W dzisiejszych czasach stacje turystyczne, które kiedyś posiadały prowizoryczne warunki są domy wycieczkowe, pensjonaty czy też kwatery prywatne. Innym terminem związanym z turystyką jest stanica żeglarska. Jest to swojego rodzaju schronisko turystyczne, które znajduje się nad wodą i obsługuje śródlądową turystykę wodną. Takie schronisko jest wyposażone w pomieszczenia do spania, w pomieszczenia gastronomiczne, a czasami nawet w pomieszczenia dla łodzi. Takie przystanie posiadają pomosty, które mogą być albo stałe, czyli drewniane, albo pływające, czyli metalowe. Pomosty te umożliwiają dobijanie jednostek. Takie pomosty są wyznaczone w osłoniętych miejscach takich jak: brzegi rzek, brzeg jeziora, czy też brzeg wyspy. Stanice mogą stanowić zarówno obiekty tymczasowe, jak i sezonowe. Znajdują się przede wszystkim przy rejonach uczęszczanych szlaków wodnych. Do polskich stanic zaliczamy: Kozin oraz Stare Sady. Inną terminologią związaną z turystyką są studenckie bazy namiotowe. Są to miejsca, które zapewnią turystom podstawowe usługi. Takimi Bazami opiekuje się PTTK. Każda z takich baz jest zrzeszona w Unii Bas i przestrzega regulamin Schroniska Górskiego PTTK. Wśród warunków pobytu w takiej bazie możemy wyróżnić: nocleg w namiocie bazowym 10-osobowym albo we własnym, piec lub ognisko, podstawowe przybory kuchenne, miejsce do pobrania wody pitnej, którym jest zazwyczaj płynący niedaleko strumień, miejsce do mycia, czyli także strumień płynący niedaleko oraz toaleta.

Podobne

Turystyka biznesowa
Turystyka biznesowa dzieli się między innymi na następujące typy: wystawy, czyli chodzi tutaj na przykład o targi, czy pokazy dla branży lub klientów, turystyka korporacyjna, szkolenia, kursy oraz imprezy firmowe, czyli chodzi tutaj o imprezy integracyjne oraz motywacyjne. Do najważniejszych cech tego typu turystyki zaliczamy: wysoką specjalizację, jak również osiąganie wyższych zysków. Turystyka biznesowa obejmuje w swoim składzie następujące podróże: indywidualne podróże służbowe, spotkania grupowe, uczestnictwo w targach lub imprezach konsumenckich, podróże motywacyjne oraz turystykę korporacyjną. Wielkie korporacje na tego typu turystykę wydają masę pieniędzy, przez co zarabiają hotele, pensjonaty, biura podróży oraz firmy zajmujące się organizacją spotkań. Turystyka alternatywna jest rodzajem turystyki, która sprzyja rozwojowi twórczych form podroży. Głównym celem takiej turystyki jest poszukiwanie kontaktu z ludnością autochtoniczną. Chodzi tutaj o poznanie danego kraju czy też regionu, jego historii, gospodarki, sposobu życia mieszkańców oraz kultury. Taką turystykę organizuje się indywidualnie, a nie przez biura podróży, jak to jest albo...

Turystyka zrównoważona
Turystyka zrównoważona jest rodzajem turystyki, która ma na celu kształtowanie nowych zachowań turystów, jak również kształtowanie nowych zachowań organizatorów ruchu turystycznego. Turystykę zrównoważoną charakteryzują następujące zasady: rozwój turystyki jest dostosowany do rodzaju oraz jakości zasobów środowiska przyrodniczego, rozwój turystyki nie może przyczyniać się do degradacji środowiska przyrodniczego, miejscowa ludność ma prawo decydować o przedsięwzięciach związanych z turystyką, które podejmowane są na danych zamieszkanych przez tą ludność terenach, oferta turystyczna opiera się na miejscowych zasobach naturalnych, zasobach ludzkich oraz zasobach materialnych, oferta turystyczna obejmuje niewielkie obiekty, które są dostosowane skalą do otoczenia, jak również rozwój turystyki jest zintegrowany z miejscowym rozwojem gospodarczym oraz rozwój turystyki jest korzystny we wszystkich dziedzinach dla miejscowej ludności. Innym rodzajem turystyki są podróże motywacyjne. Podróże takie są gałęzią turystyki biznesowej. Są to wyjazdy grupowe przeznaczone dla pracowników działów sprzedaży. Innym rodzajem turystyki są turystyczne marsze na orientację. Jest to dyscyplina należąca do turystyki klasyfikowanej. Turystyka ta...

Turystyczne marsze na orientację
Istnieje kilka podstawowych zasad gry, która nazywa się turystyczne marsze na orientację. Uczestnik gry musi odnaleźć określone podane na mapie punkty kontrolne w lesie. Każdy punkt naniesiony jest na mapę w postaci okręgu. Ponadto taki punkt powinien znajdować się na jakimś charakterystycznym terenie, takie jak na przykład skrzyżowanie dróg, wierzchołek wzniesienia czy też most. Innym parametrem tej turystycznej gry jest linia obowiązkowego przejścia. Jest to odcinek trasy, który trzeba przejść po liniowym elemencie topograficznym, czyli drogi, potoki, granice kultur, czy linie energetyczne. Ponadto w terenie należy potwierdzić dokładnie taką liczbę punktów kontrolnych, jak została podana przez organizatora. Kolejnym elementem takiej gry jest lampion. Ponieważ punkty oznaczone są lampionami, a przy nim znajduje się urządzenie do potwierdzenia, to należy przepisać kod z lampionu do karty startowej. Tym urządzeniem jest kredka, która jest potrzebna do przepisania tego kodu. Następnym elementem gry są punkty stowarzyszone. Są to dodatkowe punkty, które organizator może ustawić...

Zasady gry na orientację
Turystyczne marsze na orientację są grą, która jest objęta limitem czasowym. Limit czasowy zależy od długości trasy, stopnia trudności trasy, ilości punktów do potwierdzenia oraz kategorii wiekowej. Ponadto w grze jest wyznaczony także limit spóźnień. Limit ten wynosi od jednej czwartej do jednej trzeciej całego limitu czasu, który jest przyznany na pokonanie trasy. Uczestnik gry powinien posiadać odpowiednie wyposażenie. Uczestnik taki powinien posiadać następujące elementy wyposażenia: mapę z zaznaczonymi punktami kontrolnymi, kartę startową, kompas, własny długopis, linijka z podziałką, kątomierz, cyrkiel, kalka techniczna oraz latarka na nocny etap gry. Uczestnik w momencie odnalezienia lampionu powinien zaznaczyć dany punkt kontrolny na karcie startowej kredką, która znajduje się obok lampionu. Na kartę należy wpisać oznaczenie lampionu oraz jego kod. W karcie startowej nie można dokonywać żadnych korekt. W przypadku, gdy przy lampionie nie będzie znajdować się żadne urządzenie potwierdzające, uczestnik dane oznaczenia musi wpisać na kartę własnym długopisem dopisując oznaczenie, które informuje...